Różaniec ze Sł. Bożą Wandą Boniszewską

I. Tajemnice radosne

1. Zwiastowanie - Zwiastowanie radosnej nowiny o Emmanuelu

I znowu Pan przemówł do Achaza tymi słowami: "Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego, czy to głęboko w Szeolu, czy to wysoko w górze!" Lecz Achaz odpowiedział: "Nie będę prosił i nie będę wystawiał Pana na próbę". Wtedy rzekł (Izajasz): "Słuchajcie więc, domu Dawidowy: Czyż mało wam naprzykrzać się ludziom, iż naprzykrzacie się także mojemu Bogu? Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmenuel. Śmietanę i miód spożywać będzie, aż się nauczy odrzucać zło, a wybierać dobro" (Iz 7,10-15).

2. Nawiedzenie św. Elżbiety - Jan Chrzciciel - głos wołającego na pustyni

Oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą:

on przygotuje drogę Twoją.

Głos wołającego na pustyni:

Przygotujcie drogę Panu,

Dla Niego prostujcie ścieżki! (Mk 1,2-3)

3. Boże Narodzenie - Odrośl Dawida

Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana - kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi.

W jego dniach Juda dostąpi zbawienia

a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie.

To zaś będzie imię, którym go będą nazywać:

"Pan naszą sprawiedliwością".

Dlatego oto nadejdą dni - wyrocznia Pana - 

kiedy nie będą już mówić: "Na życie Pana,

który wyprowadził synów Izraela

z ziemi egipskiej",

lecz raczej: "Na życie Pana, który wyprowadził

i przywrócił pokolenie domu Izraela

z ziemi północnej i ze wszystkich ziem,

po których ich rozproszył,

tak że będą mieszkać w swej ziemi" (Jr 23,5-8).

4. Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni - Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem

Pan skierował do Natana następujące słowa: "Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie? Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi Synem, a jeżeli zawini, będę go karcił rózgą ludzi i ciosami synów ludzkich" (2 Sm 7,4-5.12-14).

5. Odnalezienie Jezusa w świątyni - Hymn o mądrości

Mądrość jest wspaniała

i niewiędnąca:

ci łatwo ją dostrzegą, którzy ją miłują,

i ci ją znajdą, którzy jej szukają,

uprzedza bowiem tych, co jej pragną,

wpierw dając się im poznać.

Kto dla niej wstanie o świcie,

ten sięnie natrudzi,

znajdzie ją bowiem siedzącą

u drzwi swoich.

O niej rozmyślać

- to szczyt roztropności,

a kto z jej powodu nie śpi,

wnet siętrosk pozbędzie:

sama bowiem obchodzi i szuka tych,

co są jej godni,

objawia się im łaskawie na drogach

i wychodzi naprzeciw wszystkich

ich zamysłom.

Początkiem jej najprawdziwszym

- pragnienie nauki,

a staranie o naukę - to miłość,

miłość zaś - to przestrzeganie jej praw,

a poszanowanie praw

to rękojmia nieśmiertelności,

a nieśmiertelność przybliża do Boga.

Tak więc pragnienie Mądrości

wiedzie do królestwa (Mdr 6,12-20).

II. Tajemnice światła

1. Chrzest w Jordanie

W owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i przyjął od Jana chrzest w Jordanie. W chwili gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo i Ducha jak gołębicę zstępującego na siebie. A z nieba odezwał się głos: "Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie" (Mk 1,9-11).

2. Wesele w Kanie

Tajemnicą światłą jest początek znaków w Kanie (por. J 2,1-11), gdy Chrystus, przemieniając wodę w wino, dzięki interwencji Maryi, pierwszej z wierzących, otwiera serca uczniów na wiarę (Jan Paweł II, Rosarium Virginis Mariae, 21).

3. Głoszenie Królewstwa Bożego i wezwanie do nawrócenia

Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje. Do niej zaś rzekł: "Twoje grzechy są odpuszczone" (Łk 7,47-48).

4. Przemienienie na Górze Tabor

Nie za wymyślonymi bowiem mitami postępowaliśmy wtedy, gdy daliśmy wam poznać moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, ale nauczaliśmy jako naoczni świadkowie Jego wielkości (2 P 1,16).

5. Ustanowienie Eucharystii

Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: "To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!". Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc: "Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana" (Łk 22,19-20).

III. Tajemnice bolesne

1. Modlitwa w Ogrójcu - Przyjęcie ofiary nowego przymierza

Ofiary ani daru nie chciałeś,

aleś Mi utworzył ciało;

całopalenia i ofiary za grzech

nie podobały się Tobie.

Wtedy rzekłem: Oto idę - 

w zwoju księgi napisano o Mnie -

abym spełniał wolę Twoją. Boże (Hbr 10,5-7).

2. Biczowanie - Poddanie się woli Bożej

Mając już pod ciosami umrzeć, westchnął i powiedział: "Bogu, który ma świętą wiedzę, jest jawne to, że mogłem uniknąć śmierci. Jako biczowany ponoszę wprawdzie boleść na ciele, dusza jednak cierpi to z radością, gdyż Jego się boję" (2 Mch 6,30).

3. Cierniem ukoronowanie - Król wyśmiany

Żołnierze zaprowadzili Go na wewnętrzny dziedziniec, czyli pretorium, i zwołali całą kohortę. Ubrali Go w purpurę i uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę. I zaczęli Go pozdrawiać: "Witaj, Królu Żydowski!" Przy tym bili Go trzciną po głowie, pluli na Niego i przyklękając oddawali Mu hołd. A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego purpurę i włożyli na Niego własne Jego szaty (Mk 15,16-20).

4. Droga Krzyżowa - Droga na Golgotę

Wszyscy, co drogą zdążacie,

przyjrzyjcie się, patrzcie,

czy jest boleść podobna

do tej, co mnie przytłacza,

którą doświadczył mnie Pan,

gdy gniewem wybuchnął (Lm 1,12).

5. Śmierć na krzyżu - Zgładzono go z krainy żyjących

Po udręce i sądzie został usunięty;

a kto się przejmuje Jego losem?

Tak! Zgładzono Go z krainy żyjących;

za grzechy mego ludu został zbity na śmierć.

Grób Mu wyznaczono między bezbożnymi,

i w śmierci swej był na równi z bogaczem,

chociaż nikomu nie wyrządził krzywdy

i w Jego ustach kłamstwo nie powstało.

Spodobało się Panu zmiażdżyć Go cierpieniem (Iz 53,8 i in.)

IV. Tajemnice chwalebne

1. Zmartwychwstanie - Chwała Chrystusa

Oto się powiedzie mojemu Słudze,

wybije się, wywyższy i wyrośnie bardzo.

Jak wielu osłupiało na Jego widok - 

tak nieludzko został oszpecony Jego wygląd

i postać Jego była niepodobna do ludzi -

tak mnogie narody się zdumieją,

królowie zamkną przed Nim usta,

bo ujrzą coś, czego im nigdy nie opowiadano,

i pojmą coś niesłychanego.

Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy,

i posiądzie możnych jako zdobycz,

za to, że Siebie na śmierć ofiarował

i policzony został między przestępców.

A On poniósł grzechy wielu,

i oręduje za przestępcami (Iz 52,13-15; 53,12).

2. Wniebowstąpienie - Uczta mesjańska na górze Bożej

Pan Zastępów przygotuje

dla wszystkich ludów na tej górze

ucztę z tłustego miesa, ucztę z wybornych win,

z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win.

Zedrze On na tej górze zasłonę,

zapuszczoną na twarz wszystkich ludów,

i całun, który okrywał wszystkie narody

oraz na zawsze zniszczy śmierć.

Wtedy Pan Bóg otrze

łzy z każdego oblicza,

odejmie hańbę od swego ludu

na całej ziemi,

bo Pan przyrzekł.

I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg,

Ten, któremuśmy zaufali, że nas wybawi:

oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność;

cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! (Iz 25,6-9).

3. Zesłanie Ducha Świętego - Wyleję Ducha mego

Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku (J 15,26-27).

4. Wniebowzięcie - Przyodział mnie w szaty zbawienia

Ogromnie się weselę w Panu,

dusza moja raduje się w Bogu moim,

bo mnie przyodział w szaty zbawienia,

okrył mnie płaszczem sprawiedliwości,

jak oblubieńca, który wkłada zawój,

jak oblubienicę strojną w swe klejnoty.

Zaiste, jak ziemia wydaje swe płony,

jak ogród rozplenia swe zasiewy,

tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość

i chwalba wobec wszystkich narodów (Iz 61,10-11).

5. Ukoronowanie Maryi - Królowa niebios

Oto stoję u drzwi i kołaczę:

jeśli kto posłyszy mój głos

i drzwi otworzy,

wejdę do niego i będę z nim wieczerzał,

a on ze Mną.

Zwycięzcy dam zasiąść ze Mną na moim tronie,

jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z mym Ojcem

na Jego tronie. (...)

Potem wielki znak się ukazał na niebie:

Niewiasta obleczona w słońce

i księżyc pod jej stopami,

a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.

A jest brzemienna.

I woła cierpiąc bóle i męki rodzenia (Ap 3,20-21.12,1-2).

Źródło: Medytacje różańcowe na podstawie Pisma Świętego i tekstów Tomasza a Kempis, Wydawnictwo AA, Kraków 2005.